Portret kotów leśnych

Wydawałoby się, że koty to tylko zwierzęta domowe, ale to bardzo mylne założenie, ponieważ zapominamy i dyskryminujemy całkiem koty leśne. Jeżeli chodzi o grupę kotów leśnych to zaliczamy ją do ras naturalnych, czyli takich, które powstały bez ingerencji człowieka. Poniżej znajdziesz krótki artykuł na temat kotów leśnych, przeczytaj go koniecznie!

Zacznijmy od tego, że jest wielce prawdopodobne, iż koty syberyjskie, norweskie leśne i Maine Coony miały wspólnych przodków. Jednak ich wygląd zmieniał się wraz ze zmianami klimatycznymi środowiska naturalnego, w którym żyły. Przede wszystkim wszystkie te rasy łączy jeszcze jedno: należą one do rodziny kotów półdługowłosych. Generalnie rzecz ujmując niezależnie od ich siły i zwinności, typowych dla leśnego łowcy, są to koty bardzo miłe, wrażliwe i wylewne.  Dodatkowo  wyróżniają się tym, iż mają zrównoważony temperament, aczkolwiek przez całe życie skore są do zabaw, gonitw za wyimaginowaną zdobyczą. Poza tym uwielbiają wspinaczki, przy czym ich zwinność i gracja ruchów chroni przed zniszczeniem nasze cenne bibeloty, a koty te nie znoszą nudy. Musisz wiedzieć, że dobrze się czują w obecności innych kotów oraz innych zwierząt, a za swoim dwunożnym opiekunem chodzą krok w krok i są wobec niego bardzo lojalne. Co ciekawe mimo swojego „dzikiego" wyglądu odpowiednio zsocjalizowany kot będzie ogromnym pieszczochem, który potrzebuje obecności człowieka.

Warto wspomnieć także o tym, że koty norweskie leśne często nazywane są wiewiórkami, z uwagi na ich pięknie i bujnie owłosiony ogon. Oprócz tego z ciekawostek na ich temat warto dodać, że norweskie koty leśne są jedynymi kotami, które potrafią schodzić z drzewa głową w dół. Dodatkowo ze względu na swój zrównoważony temperament bardzo dobrze sprawdzają się w domach, gdzie są małe dzieci. Poza tym po swych przodkach odziedziczyły zamiłowanie do natury. Natomiast dzięki temu, iż człowiek nie ingerował w rozwój żadnej z tych ras, koty te raczej nie przysparzają swym opiekunom kłopotów zdrowotnych. Co ciekawe w porównaniu z innymi kocimi rasami rzadko odwiedzają one gabinety weterynaryjne i przez całe swoje życie cieszą się doskonałym zdrowiem.

Przede wszystkim wyróżniają się one spośród innych ras tym, iż są to koty duże, aczkolwiek największym z nich jest Maine Coon, ponieważ Maine Coon i norweski leśny są kotami długimi i wysokimi, podczas gdy syberyjski jest raczej kotem o zwartej, kompaktowej budowie ciała. Trzeba przyznać, że w porównaniu z pozostałymi jest on raczej krępy. Poza tym kocury zawsze są większe niż kotki, a okrywa włosowa stanowi o nieprzeciętnej urodzie tych kotów.